د تجوید قواعد: ساکن نون او میم، قلقله او مد

اظهار إظهار

حروف: ء ه ع ح غ خ

نون په ښکاره ډول، پرته له غنې لوستل کېږي.

اظهار مطلق إظهار مطلق

حروف: و ي

کله چې ساکن نون له واو یا یا سره په یوه کلمه کې راشي، ادغام نه کېږي او نون ښکاره لوستل کېږي.

ادغام مع الغنه إدغام بغنة

حروف: ي ن م و

نون په راتلونکي توري کې ګډېږي او دوه حرکته غنه نیول کېږي.

ادغام بلا غنه إدغام بغير غنة

حروف: ل ر

نون په بشپړ ډول په راتلونکي توري کې ګډېږي، غنه نه کېږي.

ادغام مثلین مع الغنه إدغام المتماثلين

حروف: ن

ساکن نون په خپل ورته متحرک نون کې ګډېږي؛ غنه نیول کېږي.

اقلاب إقلاب

حروف: ب

نون په میم بدلېږي، شونډې تړلې وي او دوه حرکته غنه نیول کېږي.

اخفاء إخفاء

حروف: ت ث ج د ذ ز س ش ص ض ط ظ ف ق ك

نون نه په بشپړ ډول ښکاره کېږي او نه په بشپړ ډول ګډېږي؛ پټ او له دوه حرکته غنې سره لوستل کېږي.

اخفاء شفوي إخفاء شفوي

حروف: ب

ساکن میم له با څخه مخکې، په لږ تړلو شونډو او له غنې سره پټېږي.

ادغام مثلین مع الغنه إدغام مثلين

حروف: م

ساکن میم په راتلونکي میم کې ګډېږي؛ دوه حرکته غنه نیول کېږي.

اظهار شفوي إظهار شفوي

ساکن میم له پاتې شپږویشتو تورو مخکې په ښکاره ډول لوستل کېږي.

غنه غنّة

حروف: نّ مّ

مشدد نون او مشدد میم دوه حرکته له پوزې نیولو سره لوستل کېږي.

قلقله قلقلة

حروف: ق ط ب ج د

کله چې ساکن وي، له یو لږ ټوپ (خوځښت) سره لوستل کېږي.

مد طبیعي المد الطبيعي

حروف: ا و ي

که د مد له توري وروسته همزه یا سکون نه وي، دوه حرکته اوږدېږي.

مد متصل المد المتصل

حروف: ا و ي

کله چې د مد توری او همزه په یوه کلمه کې راشي، څلور-پنځه حرکته اوږدېږي.

مد منفصل المد المنفصل

حروف: ا و ي

کله چې د مد توری د کلمې په پای کې او همزه د راتلونکې کلمې په پیل کې وي، څلور-پنځه حرکته اوږدېږي.

مد لازم المد اللازم

حروف: ا و ي

کله چې د مد له توري وروسته مشدد یا په اصل کې ساکن توری راشي، شپږ حرکته (درې الفه) اوږدېږي.

مد عارض المد العارض

حروف: ا و ي

کله چې د مد له توري وروسته توری د وقف له امله سکون واخلي، دوه، څلور یا شپږ حرکته اوږدېږي.